 | | |
| | |
|
Spaces home  ang : )PhotosProfileFriends |  Tools   |
|
|
July 05 มีไรหนักหนากว่านี้อีกไม๊ - มี!ไม่ใช่ เมนบอร์ด ราคาขั้นต่ำ 3 หมื่น
แต่เป็น ฮาร์ดดิส ที่กู้ข้อมูล 320 กิ๊ก คืนมาไม่ได้
และ แรม
ซึ่งโชคดี! (หรือเปล่า) ที่ทั้งสองอย่างหลังยังอยู่ในประกัน
แต่ . .
ต้องรอเคลมนานเท่าไหร่ไม่รู้ (ว่ากันว่าอย่างน้อย 1 อาทิตย์)
พึ่งพายืมคอมพิวเตอร์ของเพื่อนอีกคน
ซึ่งจะรบกวนกันอย่างจริงจังตั้งแต่วันจันทร์เป็นต้นไป
แล้วข้อมูลมากมายพวกนั้น
ก็คงต้องทำใจ ลืม มันให้ได้
ใช่ไม๊?
ตกกะไดเช้าแรกที่พ่อแม่พี่น้องหนีไปตื่น และตื่นเต้นกับวันใหม่ที่เชียงใหม่
คนทางบ้านเดินอยู่ดีๆ ก็ลื่นหงายหลังตกบันได
ในแบบที่เคยคิดว่ามีแต่ในละคร
พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะใช้สองแขนเหนี่ยวรั้งราวบันไดเอาไว้
แต่ - - ไม่เป็นผล
8 ขั้น ที่นำไปสู่รอยช้ำที่ก้นขวา เข่าขวา และแขนขวา
มันเกิดขึ้นเร็วมาก และเมื่อสิ้นสุดลงก็ได้แต่ตกใจว่า
ถ้าร่างกายส่วนใดส่วนหนึ่งแตกหักเสียหายไป
จะเรียกใครให้มาดูได้ยังไง
เครื่องมือสื่อสารต่างๆ ก็อยู่ไกลตัว - ไกลเกินไป
บ่ายแก่ๆ วันเดียวกัน คอมพิวเตอร์คู่ใจก็ออกอาการงอแง
ไม่ยอมทำงาน ปิดไม่ได้ เปิดไม่ได้ ไม่อะไรซักอย่าง
โทรไปปรึกษาช่าง ก็พูดคุยกันดีๆ ไม่ได้
โดน ช่าง ซึ่งน่าจะอยู่ในฐานะที่มองเราเป็น ลูกค้า พูดจาไม่เพราะใส่
เสียใจ - ไม่เข้าใจว่าเพื่อนมนุษย์ด้วยกันทำร้ายกันได้ขนาดนั้นเชียวหรือ
แต่ก็ได้ข้อคิดบางอย่างสำหรับบอกตัวเอง
. . คำบางคำ กับคนบางคน ต้องระมัดระวังว่า ระยะห่าง ความสนิท มีมากพอไม๊
เพราะถ้าความคุ้นเคยมันน้อยเกินกว่าจะยอมรับได้ ก็มีแต่จะทำร้ายกัน ก็เท่านั้น . .
ช้ำ
คอมพัง (แว่วๆ ว่าอาจต้องใช้สตางค์จำนวนเดียวกับที่ซื้อเครื่องใหม่ได้สบายๆ ในการทำนุบำรุง)
งานที่ใกล้จะเสร็จเต็มทีต้องหยุดชะงัก
มีไรหนักหนากว่านี้อีกไม๊
June 06 ผ่านไปแล้วจริงๆหลังจากขับรถไปส่งเพื่อนของเพื่อนรุ่นน้องที่รู้จักกันที่ร้าน หนัง(สือ)2521
และรุ่นน้องคนสนิทที่เคยใช้ชีวิตร่วมบ้านเช่าเดียวกันที่นิมมานเหมินทร์ซอย2
ที่สนามบินภูเก็ต หลังจากปาร์ตี้กันจนถึงตีสามเมื่อคืนนี้
(จะเขียนให้ซับซ้อนไปทำไมเนี่ย)
ก็แวะออฟฟิศเก่าเพื่อเก็บข้าวของที่เหลือ
จริงๆ ต้องบอกว่าข้าวของทั้งหมด เพราะไม่เคยเก็บกลับไปได้ซักที
"ห้องทำงานที่ไม่มีใครทำให้เรื่องนี้จัดการได้ง่ายขึ้น"
ทีแรกคิดแบบนั้น เพราะคนรอบข้างน่าจะไม่สนุกกับการ ย้ายออก แน่
แต่พออยู่คนเดียวก็พบว่า กับเรื่องนี้ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีใคร มันก็ไม่ง่ายทั้งนั้น
และบางที ทำคนเดียว ก็ทำเอาหวั่นไหวถึงขั้นน้ำตาซึมได้เหมือนกัน
อาจเป็นเพราะการออกจากงานครั้งล่าสุดนี้ไม่ได้เกิดจากการขัดแย้งกับใคร
แต่เป็นเพราะเราขัดแย้งกับ ใจ ตัวเอง
จึงทำให้วูบนึงก็นึก เสียดาย นิดๆ
ประกอบกับบางคำของพี่เพื่อนร่วมงานโต๊ะติดกันที่ยังดังก้องอยู่
"พี่ยังคิดว่านี่มันแค่ปิดเทอมว่ะแอง"
"..."
"ยังคิดว่าเดี๋ยวเปิดเทอมก็เจอกันอีก"
"..."
แม้ว่าเสียงนั้นจะปะปนไปด้วยอารมณ์ขัน กลั้วหัวเราะแบบปกติของพี่เขา
แต่ก็ทำเอาเราอึ้ง
พอเรียกสติกลับคืนมาได้ก็พูดขำๆ กลับไปว่า โห เดี๋ยวก็ร้องไห้ใส่หรอกพี่
ซึ่งที่จริง มันร้อง ในใจ ไปแล้ว
การจากลานี่ทำให้คนเราเสียบุคลิกได้จริงๆ ว่ะเฮ้ย
June 04 หาย!หายไปนาน
มีเรื่องอยากเขียนมากมาย แต่ยังเขียนไม่ได้
เช่น
"ความกู๊ด ของผักกูด"
แปะไว้ก่อน เอาเป็นว่าสามารถเมื่อไหร่ จะมาเขียนไรหนุกๆ
แต่วันนี้ ค้นพบเพลงที่ฟังไม่ได้สองเพลงด้วยกัน
หนึ่ง ช่วงที่ดีที่สุด
สอง ลมหายใจของเมื่อวาน
ฟังแล้วหายใจไม่ออก - แต่ก็ยังฝืนฟังอยู่นะ
เฮ้อ . .
April 24 เหนื่อย หนัก นัก พัก กัน ไหมหลังจากลุยภารกิจหนังสือท่องเที่ยวพังงา 48 หน้า
3 วัน เสร็จสิ้น
พอมีเวลาเล็กน้อย แวะเอาข้อความเด็ดๆ มาแปะไว้
ให้ได้ พัก กัน
"แค่ทำผิดก็เจ็บพออยู่แล้ว เราจะหายใจต่อไปได้อย่างไร
หากถูกเฆี่ยนตีซ้ำเติมด้วยความรู้สึกห่างไกล
ของคนที่เราใกล้ชิดมากที่สุด
เราจะเหลือใครอีกไหมในชีวิต
เพราะแม้แต่คนรักยังคิดกับเราในแง่ร้าย.."
รอเรือ วรพจน์ พันธุ์พงศ์, ไม่มีโทรศัพท์และเครื่องปรับอากาศ หน้า 47
"ความรักและหัวใจเป็นเรื่องยากกว่าอะไรทั้งหมด
ไม่ว่าเราจะอายุเท่าไร
ไม่ว่าผ่านประสบการณ์มาแค่ไหน
เป็นไปได้ว่าทั้งชีวิต
เราไม่มีสิทธิ์เข้าใจมันอย่างผุดผ่องถ่องแท้เลย"
รอเรือ วรพจน์ พันธุ์พงศ์, ไม่มีโทรศัพท์และเครื่องปรับอากาศ หน้า 49
"มีแต่คนเคยรักเท่านั้นที่รู้จักความหอมหวานของมัน
มีแต่คนเคยเจ็บเท่านั้นที่เข้าใจว่าแม้ในความฝัน
บาดแผลนั้นก็ยังฝังลึก ไม่ลบเลือน.."
รอเรือ วรพจน์ พันธุ์พงศ์, ไม่มีโทรศัพท์และเครื่องปรับอากาศ หน้า 49
หนังสือสีชมพูเล่มนี้ ได้มาจากจ๋า ณ ร้านเล่า เมื่อราวกุมภาพันธ์ปีนี้
พลิกอ่านที่หน้าไหน กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
ก็ยังจุก หายใจติดขัดได้ทุกทีไป
ขอบคุณตัวหนังสือของ วรพจน์ พันธุ์พงศ์ แม้เราจะไม่รู้จักกัน
April 19 เช้าวันเศร้าวันนี้เป็นวันเสาร์
ท้องฟ้าเหมือนอุ้มความเศร้าสีเทาเอาไว้
โลกหม่นๆ วนกลับมาอีกครั้ง
ฝนยังไม่ตก
แต่ร้องไห้ไม่หยุด
ไม่รู้จะผ่านวันนี้ไปได้อย่างไร
คิดทบทวนว่าผิดพลาดตรงไหน
เห็นแก่ตัวเกินไปไหม
ทำร้ายคนที่เรารัก - รุนแรงเกินอภัย
หรือเปล่า
ต่างเหตุ ต่างผล
แต่ก็พบว่ามันง่ายเกินหากจะหายจากกันไป
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
มีบางรอยยิ้มนะ ที่เวลานาทีพรากไปจากเราไม่ได้
คิดถึงยิ้มแบบนั้น แล้วเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม . .
March 30 ข้อปฏิบัติเพื่อให้หลุดพ้นจากความเหงาหรือความเบื่อ ความเซ็ง อะไร อะไร ทั้งหลายแหล่
บางคนบอกว่าเรื่องแบบนี้ ถามเอาจากใครไม่ได้
ต้องคิดเอง ทำเอง
แต่ในฐานะที่ "พี่ก็เคยมาแล้ว" . . จะเล่าให้ฟัง
1 ดูหนังเรื่องที่ชอบ ดูมันซ้ำๆ เข้าไป หาซิ มีไม๊ ซักเรื่องที่ชอบ
พี่มักจะปลุกปลอบตัวเองในยามที่ไม่รู้จะทำอะไรแล้ว
(หรือยังไม่อยากทำในสิ่งที่จำเป็นต้องทำ)
ด้วยหนังบางเรื่อง เช่น love actually, สายลับจับบ้านเล็ก เป็นต้น
2 อย่าโทรหาใครที่ไม่มั่นใจว่าพร้อมจะคุยกับเราหรือเปล่า
การตัดสินใจผิดพลาดจะนำไปสู่ ภาวะ -เหงาซะยิ่งกว่าเหงา-
และเจ็บปวดกว่าเดิมหลายเท่านัก
3 วิ่ง หรือ ว่ายน้ำ ถ้ากลัวซึมเศร้ากับการออกกำลังคนเดียว
ควรใช้เพลงยัดหูไว้ เอามันๆ แบบ "ท่านผู้ชม" "ชีวิตนี้สั้นจะตาย"
เสียเหงื่อให้กีฬา ดีกว่าเสียน้ำตาให้เรื่อง(บ้าๆ)พวกนั้น
4 ออกไปเจอผู้คนใหม่ๆ การได้คุยกับใครที่อาจมีเรื่องที่สนใจตรงกัน
. . แม้เพียงเล็กน้อย
ชีวิตจะดีขึ้นอย่างน่าประหลาด
5 หาไรหร่อยๆ กิน ไปในที่ชอบที่ชอบ
เช่น คว้ากล้องออกไปทะเล ไปนั่งร้านหนังสือ ซดกาแฟ
ไปช้อป หรืออื่นใดที่วิเคราะห์แล้วว่าทำคนเดียวแล้วหนุก
6 ลองรักคนที่เค้าไม่มีวันรักเรา จะเป็นดารา นักร้อง
ใครซักคนที่สามารถรักได้แบบ รักเพื่อรัก
. . รักด้วยการไม่หวังอะไร . .
ถ้าทำได้จะรู้สึกดี-ดีเชียวล่ะ
สุดท้าย คิดถึงคนที่คิดแล้วใจอุ่น
ไม่ได้เจอ ไม่ได้คุย ไม่เป็นไร
มันน่าจะมีซักคนน่า ที่นึกถึงแล้วยิ้มยิ้ม
อ้อ! คนในข้อนี้ อาจจะเป็นคนเดียวกันกับข้อ 6 ได้นะ
ไม่มีข้อห้าม
เอานะ
ลองดู
March 26 replace allด้วยความโก๊ะๆ บ๊องๆ ต๊องๆ ของเพื่อนรักคนนึง
ซึ่งไม่ลดน้อยถอยลง - - แม้อายุจะเพิ่มขึ้น
(เช่นเดียวกับหน้าตาสดใส . . จนน่าหมั่นไส้ ในบางที . . ของมัน)
จึงใช้คำสั่ง replace all กับงานชิ้นโบว์แดง
ซึ่งต้องรีบส่งในวันหนึ่ง
เธออยากเปลี่ยนให้คนชื่อ ดา เป็นคนชื่อ ก๊ง
คอมพิวเตอร์ผู้ซื่อสัตย์ก็ไม่รอช้า
คำ ธรรมดา จึงกลายเป็น ธรรมก๊ง
ไปด้วย . . ทั้งไฟล์
นั่นแค่ตัวอย่าง ยังมีคำอื่นๆ อีกมากมายหลายคำ
ไม่รู้ต้องใช้เวลาอีกเท่าไหร่ จึงจะแก้ไขให้กลับมาเป็นดังเดิม
ไม่เคยได้ยินความจริงที่แสนเจ็บปวด
- - ไม่มีใครแทนใครได้ - -
บ้างเลยหรือ?
March 20 เช้าวันใหม่ - better morningเช้าทุกเช้าของวันหนึ่งวัน
ถ้าเราตั้งความหวังให้ใจมีพลัง ทุกอย่างจะดีขึ้นมากมาย ในยามเช้า เริ่มวันให้ดีทั้งใจกาย
ทุกทางที่เราไป จะพบสิ่งไหนก็สวยงาม
ไม่ว่าจะท้องฟ้า ต้นไม้ สายลมบางเบา
แดดยามเช้าวันแสนอุ่น โลกที่หมุนให้เราไปพบได้เจอ กับวันนี้ที่สดใส อะไรก็สวยงาม
ออกมาพบเรื่องราวสุขสันต์ด้วยกันในวันใหม่ เธอรู้ไหมเช้าทุกเช้าในวันหนึ่งวันที่ฉันมีความหวัง
เพราะเธอคือพลังให้ฉันนั้นได้ก้าวไป เพียงเธอยิ้ม โลกก็งามขึ้นทันใด
เมื่อเห็นก็เข้าใจ ว่าความสุขนั้นก็คือทุกครั้งที่เธอยิ้ม เธอหัวเราะ หรือว่าร้องเพลง
ถ้าตรงนี้มีเธออยู่ โลกจะหมุน จะเวียน เปลี่ยนถึงเมื่อไร ไม่ว่าจะทุกข์ สุขสันต์ กันอีกเท่าไร
แค่ตรงนี้มีเธอใกล้ อยู่ในเช้าวันใหม่ของเธอกับฉัน เท่านั้นพอ
ขอตรงนี้มีเธอใกล้ อยู่ในเช้าวันใหม่
ของ [เธอ] กับ [ฉัน]
เท่านั้นพอ..
กำลัง ชอบ เพลงนี้มาก
เป็นเพลงที่ฟังเพื่อให้กำลังใจตัวเอง
ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไรเมื่อวาน
แค่ ตื่น มา ยิ้ม
หนึ่งวัน ก็คงผ่านไปได้อย่างไม่ยากเย็นนัก . . เนอะ
March 19 เรื่องใหม่-ใหม่ย่างเข้าสิบวันสุดท้ายของเดือนมีนาคม
เดือนสุดท้ายของการทำงานประจำ (อีกและ)
เดือนนี้เป็นเดือนที่ได้รู้จักคนใหม่-ใหม่มากที่สุด
นับตั้งแต่เทศกาลรับน้องตอนปี 1 และปี 2 (ฮา)
ก็มี . . เพื่อนใหม่ในที่ทำงาน-เก่า (จริงๆ เป็นรุ่นพี่)
เพื่อนใหม่ในร้านเดิมที่นิยมไปหย่อนอารมณ์ (จริงๆ มีทั้งรุ่นพี่ และรุ่นน้อง)
เพื่อนใหม่ที่เดินทางมาจากที่ไกลๆ
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
กับบางคน - - คุยไปคุยมา ก็อาจพบว่า ชอบ อะไรคล้ายๆ กัน
ดีนะ . . ดีเชียว
เหมือนว่าโลกนี้ยังมีใคร-ใคร ที่พูดคุยได้ในเรื่องเดียวกัน
เหมือนพอจะปลุกปลอบตัวเองได้ว่า
บางที บางวัน ใครซักคนในผู้คนจำนวนน้อยนั้น
อาจบังเอิญเดินมาเจอกัน
และเริ่มพูด-คุย-เข้าใจ
แต่ถึงแม้จะไม่(มีวัน)เจอ ก็พอจะรู้ว่า ใครคนนั้น น่าจะเดินเล่นอยู่ที่ใดที่หนึ่ง
บนโลกนี้แล้ว . .
March 10 happy!วันนี้ตื่นเช้า
หลังจากใช้เวลาไม่น้อยทำความเข้าใจสถานการณ์
วิเคราะห์ความเป็นไปได้
ซึ่งที่สุด - - มันคือความเป็นไปไม่ได้ . . ในบางแง่มุม
อันที่จริง สถานการณ์ ที่ขณะนี้ผันตัวเองมาอยู่ในระดับ วิกฤตการณ์
ล้วนเป็นสิ่งที่คาดเดาได้ นานแสนนาน . . มาแล้ว
i'm here - you're there
we can not go anywhere
ไม่ได้เป็นเนื้อร้องของเพลงเศร้าเพลงใด
หากเป็นข้อสรุปที่สรุปได้ ตั้งแต่ยังไม่นำข้อมูลด้านความรู้สึกมาประมวล
แต่นั่นแหละ ก็ยังอุ่นใจ ที่ความรู้สึกดี-ดีที่มี
ยังส่งผลกระทบในด้านดี กับอีกใจ ในอีกบางแง่มุม
ขยี้ตา
ถูมือ
ยิ้ม . .
คว้ากระเป๋าออกจากบ้าน
ตั้งใจใช้น้ำหอมคลินิก รุ่น happy
เผื่อจะมีฤทธิ์เสริมสร้างภูมิคุ้มกันภาวะหัวใจบกพร่องอ่อนแอได้บ้าง
March 09 enough!
ตื่นมาพร้อมเสียงเพลง "คนข้างล่าง" ก้องในหัว
ภาพของหนึ่งหนุ่มใน love actually ที่หลงรัก คนรัก ของเพื่อน
ภาพงานแต่งงาน ที่เอาเข้าจริง บันทึกไว้เพียงเจ้าสาว
ความหงุดหงิด งุ่นง่าน ของไอ้หนุ่ม หลังสาวเจ้ารู้ความจริง
และการตัดสินใจบอกความในใจ เนื่องในโอกาส Christmas
..just because this is Christmas..
และคำ enough ที่อิ่มเอมและแสนเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน
ภาพและเสียงยังวิ่งวนเป็นมิวสิควิดิโอ ซ้ำ-ซ้ำ
แค่คำเดียวก็จี๊ดได้ทั้งวัน-ทั้งคืนแล้ว
ที่สงสัยคือ enough คือ enough จริงหรือ
หรือที่มัน จริง เพียงเพราะแค่ ทำไงได้ ใช่ไหม
แล้วประเทศไทยที่ไม่มี Christmas จะหาโอกาสไหนพูด ความจริง
ความจริง ที่บางที เราอาจเห็นแก่ตัวเกินไปไหมที่พูดมันออกมา
เพราะคิดแค่เพียงว่า ความรู้สึก เป็นเรื่องที่ควรแบ่งปัน
คำง่ายๆ สั้นๆ บางคำจึงหลุดออกจากปากอย่างไม่ยาก
แต่ ไม่ยาก ก็ไม่ได้หมายความว่าพูดกันได้ง่าย-ง่าย
คำแบบนี้ ถ้า ไม่รู้สึก ก็พูดไม่ได้
สงสัยต่อ
พูดแล้ว จะโล่ง และรู้สึก enough เหมือนในหนังหรือไม่
นั่นสิ ทำไงได้ ถ้ามันจะเป็นแค่คำแหวะๆ ที่คนฟังไม่อยากได้ยิน
และ ทำไงได้ ที่บางทีเราก็เป็นแค่ คนเดียว ที่ รู้สึก
ชีวิตจริงจะเป็นเหมือนหนังได้ยังไง . .
ต่อไป - - คงต้องฟังพี่เบนอย่างตั้งใจ และ รู้สึก ให้ลึกซึ้ง
และต้องทำให้ได้ - - โดยเฉพาะประโยคสุดท้าย
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - อยากรู้ว่าจะมีใครไหม ที่มีความรักแล้วต้องเก็บเอาไว้ และเมื่อได้พบทีไร ถึงแม้ดีใจแต่ต้องฝืนทำตัวเหินห่าง ทั้งที่หัวใจอยากบอก แต่ก็ดูเหมือนมีอะไรมาขวาง จะต้องทำอย่างไร กับรักที่ไม่มีหนทาง
จะต้องทำอย่างไรกับรักที่ทรมาน
แม้จะรักเธอเท่าไหร่ ฉันต้องคอยบังคับใจฉันให้เหินห่าง ทั้งที่ใจตัวเองอยากระบายให้เธอรู้บ้าง
ฉันควรทำอย่างไรกับรักที่ไม่มีทาง
ขอแค่ได้มองดู เพราะเขาทำได้เท่านั้น . . - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ปล.1 เรื่องทำนองนี้เราเคยเขียนแล้ว โอ้ว . . ลองกลับไปค้น น่าตกใจมาก เราเขียน "ใจไม่มีเสียง" ไว้เมื่อมีนาคม ปีที่แล้ว
ปล.2 น้องคนนึงก็เพิ่งเขียนอะไรประมาณนี้นะ น่าตกใจ(อีก) เพราะหลายคนบอกว่า เรากับน้องคนนี้มีไรคล้ายๆ กัน หรือ เหมือนกัน ม-า-ก ในหลายแง่มุม
โทษทีที่เอ่ยชื่อไม่ได้ เดี๋ยวไปทำลายความเป็นส่วนตัวของเค้า แหะๆ March 07 เมา - ค้างเมื่อคืน ไปร้องเกะกับเพื่อนที่ทำงาน
แล้วก็ไปนั่งฟังเพลงเพราะๆ ให้หายตกใจ (กับเสียงตัวเอง)
ที่ร้านเปิดใหม่ชื่อ ซิมพลี่ บลา บาร์ กับรุ่นน้องคนหนึ่ง
บรรยากาศเยี่ยม เพลงเลิศ บทสนทนายอด
นั่งคุยกันว่าเพื่อนเราน่าจะได้มา
คุยกันถึงคนโน้นคนนี้ ที่ไม่ได้อยู่ที่นั่น วันนั้น ตอนนั้น
. . .
เศร้า
. . .
วันนี้แอบเข้าไปอ่านบลอกของรุ่นน้องอีกคน
เขาพูดเรื่อง . . คนบางคนเกิดมาให้เรารัก ไม่ได้เกิดมาคู่กัน . .
นึกถึงหนังอีกเรื่องที่เพื่อนอีกคนพูดถึง . . once
หนังบอกว่า . . คนเรารักกัน อาจไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันก็ได้ . .
. . .
ซึม
. . .
คงไม่ใช่แค่ความเมาโดยลำพัง
มันต้องมีอะไรมากกว่าเบียร์สองเหยือกแน่ๆ
ที่ยังค้างอยู่ตอนนี้
February 24 feast of loveJump! Jump, but with your eyes open. หลุมดำแห่งความรัก มืด ลึก ไม่รู้ว่ามีอะไรที่สุดปลายทาง แต่มนุษย์ก็ยังสุ่มเสี่ยง หลับหูหลับตากระโดดลงไป คนแล้วคนเล่า เจ็บซ้ำ-ซ้ำ จนบางผู้คนขยาด แต่จะดีกว่าไหม ถ้าเรากระโดดลงไป ด้วยดวงตาที่เปิดกว้าง เพื่อจะได้รับรู้ ลิ้มรส ความสุขระหว่างทาง แม้ท้ายที่สุด ทุกอย่างจะลงท้ายด้วยสิ่งเดิม . . อยู่ดี
ชายชราทอดถอนใจ เมื่อเห็นหนุ่มสาว ลุ่่มหลงในวังวนแห่งรัก รำพึง -There's so much they don't know. Heartbreak they can't even imagine.-
หนุ่มใหญ่ผู้ผิดหวังกับรักนับครั้งไม่ถ้วน เปิดตา เปิดใจ แล้วมองต่าง -Well, even if they knew, it wouldn't change anything.-
สาวรุ่นแรกรักตัดสินใจลงหลักปักฐานกับชายหนุ่ม ทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่นานไม่ช้า เขาต้องจากไป -She'll not ran away.-
เราเองล่ะ กล้าพอไหม ที่จะเปิดใจให้รัก และถูกรัก ทั้งที่รู้แน่ว่า วันใดวันหนึ่งข้างหน้า การเลิกรา ความห่างไกล กระทั่งความตาย สิ่งใดสิ่งหนึ่ง ย่อมจากพรากเรา จากอ้อมกอดของความรัก . . อยู่ดี
February 21 จากเชียงใหม่ . .
กลับมาแล้ว - จากเชียงใหม่ จากเมือง และผู้คน ที่ผ่านไปผ่านมากี่ครั้ง ก็ยังรู้สึก ดี-ดี เหมือนเคย ต่างไปก็แค่จากมาคราวนี้ เพลงบางเพลง ฟังเศร้ากว่าเดิม ไม่มีรูปถ่ายเป็นที่ระลึก เหลือเพียง เรื่องบางเรื่อง เป็นร่องรอย รอยน้ำตา . .
February 01 รักไม่ได้ - - บอกกับตัวเองเริ่มต้นเดือนแห่งความรัก ด้วย อาการ รักไม่ได้ ซะอย่างนั้น
กับคนบางคน ด้วยเงื่อนไขบางอย่าง ก็ต้องหักห้ามใจ
เพราะเขา (ยัง) รักคนอื่น
เพราะเขาไม่ (มีวัน) รักเรา
หรืออะไร อะไรอีกร้อยพัน
แต่บางทีอาการแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
มันทำให้แดดสวย ลมเย็น
ทำให้เราฟังเพลงเพราะขึ้น
ก็ใจเรา หูเรา สิทธิ์ ของเรา
รักของเรา ไม่เดือดร้อนใคร . .
ก็พอแล้วมั้ง
January 07 ร้องไห้ง่ายๆ กับเรื่องเดิมๆเป็นชื่อเพลงเพลงหนึ่ง ซึ่งไม่ค่อยเกี่ยวกับเรื่องนี้หรอก
เอ๊ะ หรือว่าเกี่ยว?
ไม่กี่วันที่ผ่านมา หนังไทยเรื่องเดิมๆ วนฉายซ้ำไปซ้ำมา
แต่กลับสะดุดกับคำบางคำของนักแสดงญี่ปุ่นในหนังไทยเรื่อง เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
ป้ |
Print
